sonunda, nihayet, uzun aradan sonra dün güneşi gördük.. çok şükür diyorum daha kış gelmeden yazı özlemek bu demek ki.. gerçi artık çizme giyeyim dediğim gün olması tuhaf oldu tabi..
anında yorgun, uyuşuk, mutsuz, sinir, tatsız vs.havam dağılıverdi.. emre aydının cd sini son ses dinleyerek, eşlik ederek, deli trafiğe aldırmadan . bu çocuğu izmirli genç bir arkadaş sayesinde uzun süre önce belki birgün özlersin ile ilk dinlemiştim, kısa zamanda sıkılabileceğim (ama ben herşeyden kısa zamanda sıkılıyorum) bir cd ama öncesinde ezberleyene dek de dinleyebileceklerimden, albümde atladığım parçalarda var örn. nmr 4, üstüste dinlediklerimde var, 1-2-3-5-1o gibi..
erkek vokalleri seviyorum, kadınlarda o keyfi alamıyorum ama özellikle emre aydının ki gibi benzer sözler ve aldatan, giden kadın temaları ağırlıktaysa kendinden de bişi bulamadan dinliyosun..
ne yazdım neden yazdım:))))
bitiyorum her nefeste
ne halim varsa gördüm
çok koştum , çok yoruldum
ve şimdi ben de düştüm ...
değmezmiş hiç uğraşmaya
bu kez mecalim yok hiç dayanmaya .... dayanmaya ...
