steve buscemiden "lonesome jim"i seyrettim, olmasada olurmuş türünde, sıradan bir filmdi. evine dönen genç adamın yalnızlığı, güzel (ki bence bu filmde vasat görünen)liv taylora duyduğu sevgi, kasabada yaşananlar, en ilginç karakter polyanna misali olan anneydi, yapmayınız kütfen, gerçekleri görünüz, bu kadar iyi olunmaz ama dedirterek filmin sonunu getirtmiştir bana..
e buscemiden bir film izleyince, pas silmek amaçlı, resorvoir dogs izlerken buluverdik kendimizi, buscemi mr. pink olarak tekrar hatırladık, replikleri hazmettik...
bu kadar beklettik, sırası gelmiştir diye hüsranımızı geciktirmiş olduğum, hokkabazı da izledim elbet, acımasızca belki ama televizyon için çekilen sinema filmlerinden farksız geldi, ,ilüzyon sevmem belki ondandır.. alanson filmin en iyi tarafıydı..
neşeli ayaklar partimizi unutmayalım, çocukların uzun ve sıkıcı bulacağını düşündüm, çünkü mekan ve renkler olağan, fazla müzik var, genede penguenlerin sempatik görüntüleri eğlenceliydi, bir de kur- çiftleşme - ön sevişme ne ise adı dans ve şarkı söyleyişleri:)
sonuç; sıkıcı
